RPG Metanoia in Review

Disclaimer: Movie poster taken from the site http://melikesart.blogspot.com/2010/12/film-review-rpg-metanoia-2010.html

"Sa wakas!" Ito lang ang nasabi ko habang nakapila sa pagbili ng ticket para mapanood ang pelikulang RPG Metanoia. Una ko pa lang na nakita ang trailer ng pelikulang ito sa Level Up! Live 2010 noong November, nagkaroon na ako ng mindset na dapat mapanood ko ang pelikulang ito. Dumaan ang 2010 Metro Manila Film Festival nitong December pero parang hindi ako makahanap ng oras para pumunta sa sinehan, nasa mall naman ako pag Linggo kasi nag-Gym ako. Hanggang abutin na ako ng New Year, sa totoo lang, pwede ko namang panoorin ang pelikula noong January 1, 2011, pagkauwi ko sana galing sa trabaho, kaya lang nakatulog ako maghapon, tapos kinabukasan naman, sinamahan ko ang bunso naming kapatid na bumili ng bagong cellphone.

Ganoon na nga ang nangyari, at unti-unti na akong nawalan ng pag-asa na mapanood ang nasabing pelikula. Hanggang sa inabot na ako ng January 10, 2011, pero nakita ko na showing pa kaya nagkaroon ako ng pag-asa, wala namang ibang foreign films na naka line-up sa first two weeks ng January kaya nabuhayan ako ng loob. At hindi nga ako nabigo sa pagkakataong iyon, nakapanood na din ako nitong Linggo lang, pagkagaling sa gym. Sinungitan pa nga ako ng bantay kasi wala daw siya panukli sa ibinayad ko. Pagpasok ko pa nga sa loob ng sinehan, akala ko ako lang tao, natakot tuloy ako. Pero nag masid-masid ako, may nauna na pala sa akin, mga apat na tao! Lima na kami nung nagsimula ang pelikula hanggang sa matapos :)

Punta na tayo sa aking buod pero maikling buod lang para hindi masyadong spoiler. Nakakatuwa kasi after so many years, nagkarron na tayo ng locally produced 3D movie na maipagmamalaki natin na sariling atin. Kaya dapat tayong mamangha sa sariling atin. Eto na yung simula eh, kaya dapat nating suportahan.

Umiikot ang kwento kay Nico at ang kanyang pagkahilig sa MMORPG (Massively Multiplayer Online Role Playing Game). Kaya ito ang first choice ko na panoorin para sa filmfest ay sa kadahilanang isang MMORPG player din ako (FlyffPH) kaya naman nakarelate kaagad ako simula pa lang. Sa sobrang husay niya sa loob ng laro, naging malakas ang avatar niya. Hanggang sa napapabayaan na niya ang "totoong buhay". Mas engaged pa siya sa paglalaro ng MMORPG kasabay ng kanyang mga kaibigan. (Dumaan din ako dito na halos araw-araw 2-3 hours ako online para palakasin ang avatar ko, nakalimutan ko na din alagaan ang sarili ko kaya tumaba ng husto).

Madalas ay dumadayo pa siya sa bayanan nila para makapag-online sa isang computer shop na ang pangalan ay "Bomb Shelter" kasama ang kanyang mga kaibigan. May dalawang bully na pinaalis sila palagi sa computer shp sa hindi ko maintindhiang dahilan (bully lang kasi). Nakipagpustahan sila sa kahit anong laro na kapag nanalo ang mga bully ay aalis na sila sa computer shop at hindi na ulit maglalaro, kung sila naman ang mananalo, hindi na sila guguluhin ng mga bully. Dito na lumabas ang pagkabano ni Nico in real life. Mabuti na lang, tinulungan sila ng isang girl sa game kaya nanalo sila.

Hanggang sa kumalat ang isang virus sa loob ng laro na parang nahihipnotize ang isang gamer at kailangan niyang palaging nakatutok sa harap ng monitor. Naapektuhan nito ang iba't-ibang server around the world hanggang sa maifeature pa ito sa news. Sa pagkakataong ito, kailangan na mag-join force ang mga natitirang Metanoia players upang matalo ang in-game virus na ito.

Disclaimer: Movie poster taken from the site http://thesilverscreenreviewer.wordpress.com/2011/01/08/rpg-metanoia/

Ganoon nga ang nangyari, pero hanggang dito na lang ang buod ko kasi hindi na masaya kung ikwento ko lahat. Sa mga nagbabasa nito na hindi pa napapanood, I recommend this movie. Sa mga nakapanood na, sana pareho tayo ng verdict.

Maganda ang pelikula sa kabuuan. Nandito ang mga pinoy elements. Sa panahon ngayon, bihira na tayo na makakita ng mga batang naglalaro sa kalye ng patintero, tumbang preso, shato, agawan-base, monkey-anabelle at taguan. Nandito din ang filipino value na sama-sama ang pagkain ng hapunan. Kung may isang bagay ako na namimiss ngayon ay ang sabay-sabay na pagkain namin bilang isang pamilya kaya natouch ako ng makapanood ng ganitong eksena sa pelikula. Maganda ang animation ng tricycle. Isang area of improvement na lang siguro ay ang dubbing. Pero overall 9 out of 10 pa din para sa akin. Mabuhay ang pelikulang Pilipino, ito na ang future natin.

Malapit na ang February, sana ay may magandang pelikula ulit at sana may kasama naman na akong manood ng pelikula. Nakaabot din sa filmfest, yun nga lang, lima lang kaming nag filmfest sa loob. :p

Ang iPod Shuffle at ang hindi makakalimutang Linggo

Music Playlist at MixPod.com

November 7, 2010. Isang ordinaryong araw lang sana ang kaibahan nga lang, umaga hanggang hapon ay nasa WTC ako sa Pasay imbes na nasa gym at nagwowork-out. Kasi naman, ito ang weekend ng Level Up! Live na taun-taon ginaganap sa World Trade Center sa Pasay. Ang tema sa taon na ito - For Guild and Glory.

Ito na ang pangatlong sunod na taon ko na dadalo sa nasabing event at nasanay na at nakuntento na sa mga freebies. Noong 2008, kasama ko ang isa kong katrabaho, noong nakaraang taon naman, solo flight ako. Sa dalawang magkasunod na taon, may naiuuwi naman ako na kung ano-anong freebies at masaya dahil sa napapanood ko na CosPlay. Pero iba ang taon na ito - iba dahil, may kasama ulit ako, hindi isa, dahil dalawa sila! (sana nga mas madami kami next year), iba din dahil sa naiuwi ko. Pero ang hindi nagbago ay yung feeling na dapat may dala ako na sobrang pera kasi ang daming cute na items na pangregalo sa mga booth, kaya lang ang dala ko lang ay pamasahe balikan, pang entrance at pang kain lamang.

Asa na lang sa raffle at kung anong madadampot sa event site at freebies na iniaabot na lang kahit ayaw mo :p

Yung unang dalawang oras, nilibot namin ng nilibot yung buong lugar, nag try ng isang bagong game, nagtingin ng mga mabibiling kung ano-ano kahit walang bibilihin (nanglait pa minsan ng presyo - mahal daw!). Masaya na ako ng nakakuha ng cellphone charm pagkatapo ko na mag register sa isang bagong Online Game. Eto yun, ayos na din na maituturing, at least hindi na bokya ngayong taon. Kaya naman nasabi ko sa sarili ko, "At least meron na maaga pa lang, pag madami na kasi tao paunahan na".

Bago ko nakuha yan, and una naming dinaanan ay yung booth ng Slurpee (ahh... brainfreeze, woot! libreng advertisement) na produkto ng 7-11, dumaan sa booth ng PC Express at sa may gift shop booths. Ang dami kong nagustuhan na bilihin pero ang prblema, alam na ninyo. May mga stuffed toy na pwedeng iunan ko para pag natutulog ako sa trabaho (pag break ah!) o kaya naman ay pang regalo sa inaanak ko at iba pang small items para sa mga kasama ko sa trabaho.

Kinalaunan ay nakaramdam ako ng pagod kaya naman niyaya ko ang kasama ko na maupo naman at manood ng Championship Game sa malaking screen, sa mga oras na iyon ay KOS (online first-person shooter game na naka model sa sikat na larong Counter-Strike) ang laro at sa totoo lang ay hindi talaga ako interesado, kailangan ko lang na ipahinga ang mga paa ko. At natapos na nga ang Semi-Finals nagkaroon lang ng maikling break at bigla na lang kaming nagulat ng kasama ko. May mga pangalan na ipinapakita sa malaking screen - at hindi nga kami namamalikmata. Nanalo si JUNE REAL ng iPod Shuffle na 2GB. Sabi pa ng kasama ko hindi siya maaaring magkamali, kasi naman ang dali makita ng pangalan ko, wawalong letra lang daw kasi. At naging pormal na nga ang pagwawagi ko ng premyo dahil sa kabutihang palad ay sinabi ni Mr. Announcer ang aking pangalan at kung saan makukuha ang napanalunan.

Ang pakiramdam ko noong mga oras na iyon ay sobrang pinagpala. Gusto ko na mapanalunan talaga ay yung 420Gb na internal harddisk o di kaya ay yung Desktop PC na made for gaming para maituloy ko na ang naudlot kong ligaya sa FlyFF. Pero palagi ko nga naririnig sa church at sa mga napapanood ko na mga sermon sa TV - sa wikang ingles "God knows what is good for us" at biglang nag flashback sa akin ang mga alaala ko kapag nagwowork-out ako sa gym. Kasi naman, minsan hindi ko gusto yung mga pinapatugtog sa gym at kung yung cellphone ko naman ang gagamitin ko masyadong aalalahanin pa kasi bitbit ko (baka maiwan ko pa sa isang lugar sa gym) at wala akong mapapaglagyan kung hindi itali sa tali ng shorts ko na nakakailang minsan. Tapos nakakakita ako ng mga kasabayan ko na may iPod na nakakabit sa braso nila sa tulong ng isang strap. Sa madaling salita, pumasok din sa isip ko na kumuha ng MP3 Player sa CDR-King para lamang tuwing nasa gym ako ay mayroon akong sariling sound trip.

Pwes, hindi na ngayon. Dahil biniyayaan ako ni LORD ng MP3 Player, hindi ko na ito problema, ang problema ko na lang ay yung mga kantang ilalagay ko. At dahil malupit ang sukat nito at may kasamang clip, pwede ko na ngayon i-clip sa may balikat ko sa sando ko na suot o sa may dibdib ko (parang lalo ako tuloy ginanahan na mag gym, araw-arawin ko na kaya?). Nilutas ni LORD ang isa kong problema at binigyan niya ako ng isa pang problema (nabanggit sa nakaraang pangungusap) pero sino ako para magreklamo? Mabuting problema naman kasi ang ibinigay sa akin ni LORD eh. Mahirap din pala ang nananalo sa raflle ng hindi inaasahan, umuwi din pala ako kanina na sumasayaw habang naglalakad, wala akong pakielam sa mga tao sa paligid ko^^

At dahil nga may kasama ako na katrabaho sa event, minarapat ko na ipagkalat agad ang mabuting balita, naalala ko kasi ang isang kasabihan - "Mahirap magtago ng isang sikreto lalo na kung ang sikretong itinatago mo ay yung mismong bagay na gusto mong ipagsigawan sa buong mundo.", baka kasi maunahan pa ako na ipamahagi ang mabuting balita.

Ang pinaka huli - I dedicate this iPod sa isang kasama ko sa trabaho. Ikaw ang sinisisi ko kung kaya ako nanalo nito. Hindi ko na sasabihin kung ano ang pangalan mo dahil kung mabasa mo man ito, malalaman mo na ikaw nga ang tinutukoy ko. Isa lang ang masasabi ko sa iyo - Maraming Salamat! Kung hindi dahil sa words of wisdom mo ("You must have good intentions for your prayers to work."), hindi mo maisasaayos ang programming ng utak ko noong nakaraang linggo. Pinag-uusapan lang natin ang sinalihan ko na raffle para sa November 15 pero heto na, nanalo na ako (hindi nga lang ng DigiCam).

Oo nga pala, nilagyan ko na din ng isang kantang pamasko, kasi kanina feeling ko biglang nag-Pasko na eh.